En toen was er eten
Terwijl ik zeg dat ik straks naar Utrecht ga om naar het nieuwe restaurant Nourish te kijken waar ze een kok zoeken voor vega en rawfood, komt het telefoonnummer binnen wat ik niet kon vinden. De dingen doen waar je blij van wordt, nou dit dus.
En hoog op de lijst staat schrijven. Dus als ik eigenlijk recepten moet uitwerken ontstaat een kinderverhaal over een slak, die ik al al een hele tijd geleden getekend heb en nu gaat ze opeens op pad en komt tot leven.
Als ik zeg ik wil weer kunst maken, teken ik ondertussen tijdens het telefoneren gekke poppetjes en bloemetjes. Het is allemaal niet zo ingewikkeld. De strijd wordt van binnen geleverd, daar zie je niets van. Ik voel me zwaar, maar dat is niet zichtbaar. De strijd in mijn hoofd is de lastigste. Accepteren, doorgaan, veranderen. Luisteren naar het hart.
Deze cirkel is oud, bekend terrein, go with the flow, gently. Het regent buiten, maar dat hoeft me er nog niet van te weerhouden om van binnen warm en zonnig te zijn.Wat ik het meeste mis, die arm om me heen. De steun, de omhelzing. het delen, het is zo stil.
Dus wil ik samenwerken niet meer alleen. Samen eten ook en uiteindelijk samen leven. Als het weer op mijn pad komt. Zijn wie ik ben.
Garden
To maintain the quality. The garden lures. What is essential? Not work. Work keeps you occupied, gives you income and maybe feeling needed. Essential is food, shelter and above all love.
Goed eten
Wat is eigenlijk goed eten?
Volgens mij gaat het vooral om bewustwording. Nog niet zo lang geleden wist de gemiddelde mens waar het eten vandaan komt en hoe je het bereidt. Nu plaats ik daar vraagtekens bij. Gezien het ongezonde eetgedrag van vooral veel jongeren. Loop rond in supermarkten en kijk wat er in het mandje ligt. Ga eens posten bij middelbare scholen in de pauze en zie wat er gegeten wordt.
Bewustwording van wat je eet is belangrijk. Want alles wat je in je mond stopt maakt wie je bent. Je eten wordt in je lichaam omgezet in bouwstoffen die uiteindelijk je cellen vormen. Je bent dus wat je eet. Maar weet je eigenlijk wel wat er in je eten zit. Kijk je naar de ingrediënten, de toevoegingen, de E-nummers. Weet je wat er in de reguliere landbouw aan gifstoffen gebruikt wordt en wat dit voor invloed heeft op het milieu? En als je vlees eet, weet je dan waar dat vandaan komt en hoe de dieren geleefd hebben voordat ze op je bord belanden?
Om eten te bereiden heb je tijd nodig en daar lijkt het tegenwoordig aan te ontbreken. Snel uit een pakje, in de magnetron, voor de buis je maaltijd naar binnen werken lijkt de trend. Maar is een maaltijd met aandacht en liefde bereid van verse ingrediënten en gezamenlijk opgegeten niet veel bevredigender?
Met respect en in harmonie met de natuur koken kan je veel opleveren. Veel ziektes vinden hun oorsprong in wat we eten en hoe we eten. Door een gebalanceerde voeding krijgen we zelf ook meer balans, fysiek en mentaal. Niet alle ziektes kunnen voorkomen worden of genezen met voeding maar het kan wel bijdragen. Veel ziekten tegenwoordig zijn gerelateerd aan ons stressvolle jachtige bestaan. Laat de maaltijd een rustpunt zijn, neem de tijd om te koken, al je zintuigen worden geprikkeld door lekker goed bereid eten. Laat het eten een feest zijn. De basis van je leven.
Schuur te huur
Zoeken
Als het even kan, er is aansluitend een huis in de stad. En eventueel vier maanden lang een ander huis, maar dan is er ook het tuinhuis. Keuzes. Rekenen. Solliciteren. Het komt langzaam. Grenzen aangeven. Je doet alles zelf. Alles heeft een reden. Niets is voor niets. Tijd. Smile.
Sightseing
Sightseing new venues. Apparantly coming home in a different geer to be expected to conform or not? Quietly moving onwards. New venues to be explored. Old and new opposites transforming. I have no clue. I am drifting. I want to move on. Contrasts. Ego is playing tricks on me. Fighting. Laughing. To be authentic. What does that mean? I will concentrate and order the things I like. There's always a reason. Nothing just happens out of the blue. I feel disorientated. I don't want to conform. This is who I am, I don't want the classes anymore, the disinterested children, the waste, the blabla nonsens. I want to become whole again. Flexible. Ready and in love with life.
Alleen
Het is de eerste avond sinds ik terug ben, dat ik geen afspraak heb. Alleen thuis. Dat is raar. Ik mis het delen, maar ook wel lekker rustig zo, op de bank. Tijd.
Vanmiddag harkte ik bladeren. De tuin wacht om verzorgd te worden. Onder de bladeren woont de lente, groene puntjes verschijnen. Ik stook de kachel op binnen, het vocht moet er uit. Mijn huisje lente klaar maken. Ik creëer mijn eigen wereld. Zodra het kan verkassen. Ik kan nog twee weken in Den Haag wonen, oppassen op de kat. Er is nog een woning via Holidaylink in maart, misschien wel lekker. Als ik de auto op de weg kan houden tenminste anders is het te omslachtig.
Er is lawaai hier van de buren boven en achter. Er zijn huizen en er is verkeer. Er zijn geen bomen voor of achter en er is geen groen. Het is niet de goede plek voor mij. Tijd om een andere plek te bestellen. Een huis met een grote keuken en een zolder en een ligbad.
Input
Valt er een klus af, regent het nieuwe binnen. Hoe dieper ik zink, hoe meer perspectief er komt. Loslaten. Het hoofd is verward. Oké let's move. Al een aantal dagen zingen de merels uitbundig, het ruikt naar lente, sneeuwklokjes, winteraconiet, ze bloeien als de zon zich laat zien.
Je kunt van alles bestellen. Dat komt dan ook. Of vragen en dan wordt het gegeven.
Dank je wel voor vandaag, voor alle positieve input, aangeboden mogelijkheden, oplossingen. Hoe harder ik roep help, hoe beter ik gehoord word. Voorbij de trots.
Heel even nog
Ik rijd in verschillende auto's, ik woon in verschillende huizen, er is overal plek, maar eigenlijk nergens, het is versnipperd, onrustig, mijn spullen staan verspreid, ik blijf zoeken. Hoe vaak ben ik al verhuisd, hoeveel onrust, niet aarden, afgeleid, verveeld. Nu verveel ik mij bewust, stilstaan, niets doen, een versnelling lager. Kan je echt je patronen veranderen. Kan het hollen eindelijk ophouden?
Ik zat aan de zee en wilde niet meer weg. Het besef hoe sterk de natuur is en hoe fragiel de mens. Aan de andere kant van de oceaan ligt Amerika. De huizenhoge golven bewegen onophoudelijk heen en weer. Eb en vloed. Wij ademen, in en uit, oneindig, in een heen en weer gaande beweging, net als eb en vloed, in ontvangen wij en uit geven wij, in een natuurlijk ritme, in en uit.
Ik heb last van lawaai, ik kan niet goed tegen drukte, ik ben gevoelig. Is het niet gewoon tijd om duidelijk te zijn? Dit wil ik wel, dit wil ik niet. Hier erger ik me aan, laat me met rust, nee nu niet, rot op, kom hier, alsjeblieft, dank je wel. Is dat zo moeilijk? Ik doe zo veel dingen zonder na te denken, zonder angst, ik neem zoveel drempels, zorg ik wel goed genoeg voor mezelf? Als communicatie belangrijk is voor mij laat ik dan helder communiceren. Naar buiten. Ja ik wil.
Ik kan ook nee zeggen, altijd. Het Karma wordt beïnvloed door de gedachte om te zetten in een actie. Wil je die weer resetten dan heb je werk te doen. Resetten, unwinden, binnenkort lig ik weer op de bank, de spanning mag nog minder, het gaat allemaal over loslaten.
Stilte
In de stilte is het goed. Grenzen. Condens op de ramen. Buitenlicht. Het ruikt muf, lekker, vocht, luchten. Ik tel de sneeuwklokjes, helleborus, winterjasmijn, de merels zingen uit volle borst, hoopvol, de wilgen verkleuren, de vijver vol bladeren, plasjes op het gras, overal groene sprieten voorbodes van de lente, even nog, stilte.
De boeken trekken krom, vocht, de kachel aan, luchten, stil, ik wacht, morgen, straks, nog even, geduldig, beschouwen, verteren, even geen actie, vertragen, vervelen, contemplatie, de tijd geeft nu ruimte voor reflectie, ontvangen. Ruis. Dit is vruchtbaar voor later. Net als de aarde, stil wachten totdat de zon gaat schijnen, opladen, tevoorschijn komen, ontwaken.