Beweging
Het is april en opeens is er weer beweging. Net als vorig jaar. Het leven ontwaakt uit de winterslaap. Winter is de tijd van rust, inzicht, naar binnen gekeerd zijn, verteren.
Elk jaar denk ik getver stilstand, om in april de groei te ervaren, hehe, het stroomt weer. Nu nog een paar mooie projecten. Koken, kom maar klanten ik ben er klaar voor.
En dan een plek om te wonen. Dit ontheemde bestaan heeft lang genoeg geduurd. Al vind ik hier in het tuinhuis weer een stuk terug. Lekker, de vogels maken me wakker, ik kan de tuin bijna zien groeien.
Werk is er genoeg, niet alleen buiten de deur, maar ook hier om me heen. Hoeveel heeft een mens nodig?
Een dak boven mijn hoofd, een arm om me heen en lekker eten, levensbehoeften die vervuld willen worden.
Kunst van het leven
De kunst is het om op te houden met de strijd.
Het is zoals het is en dat is goed.
Je krijgt wat je aankunt.
ZZPer in dienst
Wat doe ik daar eigenlijk?
Mijn benen uit mijn lijf rennen voor een ander.
Ik zou mijn eigen bedrijf willen runnen.
Net ietsje anders.
Trendy, hotspot,
puur en verfijnd eten,
mag best wel wat kosten.
Voor de doelgroep die de knip wel open wil trekken,
als het goed is en verantwoord en lekker.
espresso, doppio, macchiato, ristretto, corretto, amaro, leer ik vanmiddag.
Kansen
Pak ik de kans?
Kijk eerst terug.
Draagt het bij aan je doel?
Ik heb een sollicitatiegesprek.
Er zijn altijd kansen.
Genoeg.
Volgorde
Ik houd van structuur, van plannen, van organiseren, van overzicht. Zo houd ik de chaos in mijn kop overzichtelijk. Ik ben goed in plannen, organiseren, ik heb overzicht, ik was floormanager, keukenmanager, projectleider, coördinator.
Het is hoogste tijd om mijn privéleven weer eens te coördineren. Leuk werk, genoeg geld, een fijn huis, een lieve man en wat vrije tijd alsjeblieft. Bestellen nu.
Werken
Is er nog leven naast werken? Is leven werken? Werk je om te leven? Leven we om te werken? Wat betekent werk voor je? Hoeveel uur werk je? Is werken bevredigend? (Of is alleen sex dat?)
Ik voel mijn lijf. Ik ben mijn lijf. Dat voelt goed. Maar het lichaam is moe. Zere voeten, kramp in mijn beenspieren tijdens de yogales gisteren. Ik sta veel, uren, niet stil, maar ik sta. Op mijn benen. Ik leef. Ik kook.
Koken geeft ook bevrediging. (Gaat de liefde niet door de maag?) Vooral als de gasten blij zijn. En we het over eten kunnen hebben. En de smaakpapillen gestreeld worden.
Het is tijd om te gaan genieten, het is tijd om te kiezen. Over vijf jaar een eigen restaurant in Rotterdam? Een trendsetter met biologisch rawfood, veganistisch, vegetarisch met swung en kleur en stijlvol. Als ik dan toch zo graag werk.
I've got the power, so why not!